رسانه‌ها

آینه اینستاگرام آخرین پست‌های صبح ساحل رادیو صبح ساحل پخش زنده هم‌زمان برای همه ورزشی صبح ساحل نتایج زنده، اخبار و پیش‌بینی

موضوعات

علم و فناوری

دسترسی سریع

زلزله هرمزگان پایش لرزه‌ای زنده ترافیک بندرعباس خیابان‌های اصلی هواشناسی بندرعباس و شهرهای ایران خرید اشتراک روزنامه دیجیتال دیوار صبح ساحل آگهی‌های محلی

آمار مطالعه شما

در این صفحه ۰ ثانیه
مجموع مطالعه ۰ ثانیه

مهمان

اقتصادی

10 شهریور 1405 09:01 205 بازدید 0 کامنت

مریم دهقان

روایت یک ماه پرالتهاب برای معیشت مردم هرمزگان

دوام در توفان گـرانـی

بر اساس تازه‌ترین گزارش مرکز آمار ایران از وضعیت شاخص قیمت کالاها و خدمات مصرفی خانوارها در مرداد ۱۴۰۵، استان هرمزگان همچون ماه‌های گذشته، چهره‌ای نگران‌کننده از تورم به نمایش گذاشته است. از دل همین رقم‌های یکنواخت و خشک، صدایی در سکوت مردم شهر به گوش می‌رسد که هر صبح با چرتکه ذهن‌شان قیمت‌های این هفته را با هفته پیش مقایسه می‌کنند و از عمق جیب‌هایشان، مصیبتی می‌خوانند که این آمار آن را روایت می‌کند. به عبارت دیگر سفره هرمزگانی‌ها با سرعت بیشتری از میانگین کل کشور آب رفت. برای درک عمق ماجرا، بهتر است اول نگاهی به آمار «کل کشور» بیندازیم و بعد ببینیم که سفره مردم هرمزگان کجای این میدان ایستاده است.

اشتراک گذاری:

در سطح ملی، شاخص کل قیمت کالاها و خدمات در مرداد ماه نسبت به تیر، ۳.۴ درصد رشد کرده است؛ در عین حال، تورم نقطه‌به‌نقطه به ۸۹.۰ درصد و نرخ سالانه به ۶۹.۹ درصد رسیده است اعدادی که اگرچه تلخ‌اند اما از تورم هرمزگان کمتر است. در هرمزگان، قصه رنگ دیگری دارد؛ چرا که شاخص کل در این استان در همان یک ماه، با جهش ۴.۶ درصدی از تیر به مرداد رسید. فاصله‌ای که شاید در قیاس با رقم ملی، تنها حدود یک درصد تفاوت به نظر برسد، اما همین درصد کوچک وقتی روی سبد ماهانه یک خانواده جنوبی می‌نشیند؛ همان هزینه‌ای می‌شود که والدین مجبورند از روتین زندگی خود و بچه‌هایشان حذفش کنند و وقتی مقیاس را از یک ماه به یک سال بزرگ کنیم، ماجرا جدی‌تر هم می‌شود.

دقیقاً همین‌جاست که تیغ تورم هرمزگان خودش را نشان می‌دهد؛ جایی که نرخ تورم نقطه‌به‌نقطه استان به ۱۰۷.۷ درصد رسیده و یعنی هزینه‌های مردم این دیار نسبت به مرداد سال پیش، بیش از دو برابر شده است. در حالی که همین رقم در کل کشور ۸۹.۰ درصد است. به عبارت دیگر، یک زن خانه‌دار بندرعباسی در مرداد امسال برای هر تومانی که پارسال نان تهیه می‌کرد؛ حالا باید دو برابر و کمی بیشتر کنار بگذارد و در نگاه سالانه هم، نرخ ۷۹.۳ درصدی استان نسبت به ۶۹.۹ درصد ملی، گواهی صریح بر این واقعیت است که پرفشارترین موج تورمی این روزهای کشور، دقیقاً از سواحل این استان عبور می‌کند و سهم هرمزگان از بار سنگین گرانی، به‌مراتب بیش از سهم اکثریت مردم ایران است.

با این حال، صادقانه‌ترین بخش این روایت که بیشترین زخم را هم بر روان خانواده‌ها وارد می‌کند؛ مربوط به بخش خوراکی‌ها، آشامیدنی‌ها و دخانیات است؛ بخشی که مستقیم سر سفره می‌نشیند. در هرمزگان، قیمت این اقلام در مرداد نسبت به تیر با رقمی نزدیک به ۴.۹ درصد رشد کرد.

یعنی چند صدم درصد بیشتر از میانگین ملی که ۳.۶ درصد بود؛ اما این تازه شروع ماجراست، چون نرخ نقطه‌به‌نقطه خوراکی‌ها در این استان به رقم هولناک ۱۵۱.۲ درصد جهش کرده است. عددی که دو و نیم برابر شدن قیمت غذا را فریاد می‌زند و وقتی می‌بینیم همین رقم در کل کشور ۱۲۸.۱ درصد است دیگر شک نمی‌کنیم که سفره مردم هرمزگان نه تنها از کشور عقب نیست بلکه در بالاترین سطوح رنج ایستاده و خوراکی‌هایی که مهمان هر روز این سفره هستند، تنها در یک سال، دو و نیم برابر شده‌اند. نرخ سالانه ۱۱۰.۲ درصدی این بخش در استان نیز در مقایسه با ۱۰۳.۹ درصد ملی، بار دیگر این واقعیت تلخ را تکرار می‌کند که یک خانواده هرمزگانی بیش از میانگین کشور درگیر نبرد با گرانی است و هر وعده غذا، اینک در پس شمارش‌هایی پنهان شده که پیشتر در ذهن خانواده‌ها جایی نداشت.

برای آنکه تصویر روشن‌تر در برابر چشمانتان جان بگیرد، همه این ارقام در جدول زیر کنار هم نشسته‌اند تا هم تفاوت هرمزگان با کشور را ببینید و هم دریابید که این استان، در مرداد ۱۴۰۵، در کدام نقطه از خط مقدم تورم ایستاده است:

این جدول نشان می‌دهد هرمزگان در مرداد ۱۴۰۵ در تمامی شاخص‌ها چند گام جلوتر از میانگین ملی بوده و به‌ویژه در بخش خوراکی‌ها که بر گلوگاه زندگی روزمره تکیه دارد؛ فاصله‌اش به بالاترین نقاط تاریخی رسیده است. با این همه، این پایان قصه نیست؛ چرا که این رقم‌ها، به تعبیر اقتصاددانان، تنها عکس فوری از یک لحظه هستند و این داده‌ها چه در سطح شاخص کل کشور و چه در سطح استان هرمزگان، هر دو زنگ خطری هستند که اگر سیاست‌گذاری قیمتی و حمایتی هدفمند به سراغ مردم نیاید؛ فردا همان سفره رنگ‌پریده امروز نیز رنگ خواهد باخت و روایت تلخ این مرداد، روایت همیشه خواهد شد. اما وقتی پا از چارچوب آمار کلی بیرون می‌گذاریم و وارد دل سفره هر روز می‌شویم، دیگر صحبت از میانگین‌ها و رقم‌های کلی نیست؛ اینجا پای کالاهای مشخصی در میان است که کدامشان قصه‌ای تلخ‌تر از دیگری برای گفتن دارند. در میان همه اینها، روغن جامد در اوج ایستاده، جایی که تورم نقطه‌به‌نقطه‌اش به ۳۸۲ درصد رسیده، یعنی قیمتی که پارسال برای خریدش پرداخت می‌شد؛ امسال به چهار برابر و اندی رسیده است. اتفاقی که وقتی با تخم‌مرغ ۲۹۳ درصدی، هویج ۲۲۶ درصدی و سیب‌زمینی ۱۸۳ درصدی کنار هم می‌نشیند و یک آشپزخانه واقعی را پیش چشم می‌آورد و این پایان راه نیست. چون ردیف بعدی همین جدول، برنج خارجی است با تورم ۲۰۱ درصدی، مرغ با ۱۷۶ درصد، گوجه‌فرنگی با ۱۵۴.۸ درصد، ماست با ۱۲۷.۹ درصد، بادمجان با ۱۲۴.۵ درصد و نوشابه با ۱۰۱.۷ درصد و ... یعنی هر قلمی که رگ حیات یک وعده غذای معمولی ایرانی است؛ در یک سال حداقل دو برابر شده و بعضی‌هایش مثل روغن جامد حتی چهار برابر شده است. اتفاقی که به زبان ساده یعنی یک خانواده برای چیدن همان سفره پارسال، امروز باید دو، سه یا حتی چهار برابر پول کنار بگذارد و با همین یک جمله، می‌توان فهمید بار سنگین گرانی دقیقاً روی کدام گوشه زندگی نشسته است. این جدول به ما نمی‌گوید که این اقلام در یک ماه چقدر گران شدند؛ بلکه می‌گوید طی یک سال، هر کدام چند برابر شده‌اند و دقیقاً به همین دلیل است که عددهای بزرگ آن، واقعیتی عمیق‌تر از شتاب یک ماهه برای فقیرتر شدن خانوارها را نشان می‌دهند.