اختلال نقص توجه و راه‌های درمان آن چیست؟

دوران کودکی یکی از چالشی‌ترین دوران برای والدین است. در سنین کم، اخلاق و خصوصیات، رفتارهای گوناگون و واکنش های کودک نسبت به محیط اطراف در قالب رفتارهای او در حال شکل گرفتن است.

اشتراک گذاری:

دوران کودکی یکی از چالشی‌ترین دوران برای والدین است. در سنین کم، اخلاق و خصوصیات، رفتارهای گوناگون و واکنش های کودک نسبت به محیط اطراف در قالب رفتارهای او در حال شکل گرفتن است.

چنانچه اختلالی در رفتار کودک و متفاوت بودن او را در جهت آسیب رسانی به خود و یا دیگران مشاهده کردید بهتر است با آنالیز دقیق رفتاری و کمک گرفتن از روانشناسان (در مراحل حاد و خارج از کنترل) به مدیریت صحیح رفتاری فرزندان بپردازید. یکی از اختلالات رایج در کودکان، اختلال نقص توجه است . این اختلالات که منشاء بروز آن نامشخص است اگر در زمان درست و از ابتدای کودکی کنترل شود از آسیب بیشتر به زندگی فرد در بزرگسالی جلوگیری خواهد کرد .

در این نوع اختلال، کودک توجه و تمرکز کافی بر روی یک موضوع ندارد، میزان یادگیری او افت می کند و در عوض به انجام فعالیت‌های بدنی بالا و غیرمعمول می‌پردازد . کودک با ایجاد سرو صدا و شلوغی زیاد محیط را ناآرام می کند و موجب سلب آسایش والدین و اطرافیان می‌شود. تحقیقات نشان می دهد این اختلال حدود 3تا5 درصد کودکان زیر 7 سال را مبتلا می‌کند. در اختلال نقص، سه نوع اختلال پایه و اصلی شناسایی شده که بی توجهی اولیه ؛بیش‌فعالی اولیه و ترکیب این دو را شامل می‌شود. در بی‌توجهی اولیه کودک به محیط اطراف توجه کافی ندارد،تمرکز کافی برای انجام کارهای شخصی ندارد، همزمان به انجام چندکار دست می‌زند و اغلب آن ها را نیمه‌تمام رها می کند،سرکلاس حواس‌پرت است و از همکلاسی‌های خود از لحاظ درسی عقب‌تر می‌ماند.

در مورد دوم که از آن به بعنوان بیش فعالی اولیه نام برده شده، کودک با انجام حرکات نمایشی و فعالیت زیاد نظم کلاس و یا محیط منزل را بر هم می زند که ممکن است با تنبیه و رفتارهای آموزش ندیده بزرگسالان مواجه شود. نوع سوم این اختلال نیز تلفیقی از مورد اول و دوم است .

طبق مطالعات انجام شده ساختار مغز افراد مبتلا به این اختلال نسبت به افراد عادی دارای تغییرات قابل توجهی است. همچنین دلایل ژنتیکی و ارثی نیز می‌تواند عامل دیگری از این اختلال را موجب شود. علاوه بر تجویز دارو توسط پزشک یکی از کارهایی که والدین می توانند برای درمان این اختلال در فرزند خود انجام دهند این است که برنامه های روزانه ای برای کودک خود در نظر بگیرند از آنها بخواهند برنامه های روتین خود را به ذهن بسپارند و حتی در برخی موارد با خرید جایزه به تشویق آنها بپردازند. سعی کنند وقت کودک را تا جایی که ممکن است پر کنند. استعدادهای کودک خود را کشف کنند و فعالیت های ورزشی و دیگر برنامه های مورد علاقه شان را در برنامه روزانه آنها قرار دهند.

در صورت امتحان کردن تمامی این راهکارها اگرباز هم شاهد بی نتیجه بودن اقدامات خود هستید بهتر است از روان درمانگر و مشاوران کودکان و نوجوانان، متخصصین رشد و رفتار کودکان و مددکاران اجتماعی کمک بگیرید.

روزنامه صبح ساحل

به این مطلب امتیاز دهید:

هنوز امتیازی ثبت نشده است؛ اولین نفر باشید!

دیدگاه ها (0)